We gaan naar een bruiloft!

Afgelopen vrijdag was een bijzondere dag,vrienden van het baasje gingen trouwen en wij mochten er de hele dag bij zijn! Het was voor mij de eerste keer dat ik samen met de baas naar een bruiloft zou gaan. Omdat zowel de baas als het vriendje van de baas al twee weken van tevoren aan het stressen waren welke kleren ze aan moesten, begreep ik dat dit iets heel speciaals moest zijn! Had het baasje had het vrijgezellenfeest nog overgeslagen omdat haar conditie te slecht was, maar naar de bruiloft zouden we wel gaan! Het was op meer dan een uur rijden van ons huis, dus het beloofde een lange dag te worden.

Het baasje en ik deden al vanaf woensdag rustig aan, om ervoor te zorgen dat we vrijdag in een topconditie waren! Gelukkig had het baasje met haar schoonbroer, die wel in de buurt van de trouwlocatie woonde en zelf op vakantie was een deal kunnen sluiten. Het baasje en ik konden als het bruidspaar met de anderen gasten gingen avondeten, bij hun in huis slapen. Later op de avond konden we teruggaan voor het feest.

Nadat we de familie en andere vrienden gedag hadden gezegd kwam al snel het bruidspaar aan. De dag begon met een lunch. Gelukkig was dit een soort buffet en liep iedereen een beetje rond om een praatje met elkaar te maken. We zaten niet aan tafels waar iedereen tegelijk aan het eten was, dat was voor mij erg fijn. Op deze manier viel het minder op dat ik niet at en was het minder lastig voor mij. Na de lunch werden de foto’s gemaakt en zoals altijd op dit soort feestjes vliegt de tijd voorbij. De andere gasten druppelde langzaam binnen en het werd tijd voor de officiële ceremonie.

Op dat moment had het baasje al zo lang gestaan dat ze echt even moest gaan zitten. Helaas waren er niet zo veel stoelen en zijn we ergens achter in een hoekje gaan zitten. Hierdoor hebben het baasje en ik niet zo veel kunnen zien, maar gelukkig wel alles gehoord. Tijdens de receptie zijn het baasje en ik vrij snel weggebracht naar het huis van de schoonbroer. Het baasje viel bijna meteen in slaap waarna ze 3 uur later wakker werd gebeld door haar lift terug naar het feestje.

Het feest was heel erg leuk! Ik en het baasje hebben gedanst met elkaar en met andere 😉 we hebben gezongen en mee geschreeuwd met de muziek. Het baasje was helaas wel na een uur eigenlijk al uitgeput. Dat was veel sneller dan verwacht! Ze had net drie uur geslapen, dan moest ze dit langer kunnen volhouden! Bovendien kon ze moeilijk tegen haar lift zegen dat ze er na een uur wel weer genoeg van had. Op haar tenen, zonder dat ze wou laten merken dat het eigenlijk niet meer ging feesten het baasje en ik verder. Gelukkig voor het baasje wou haar lift een uur later ook naar huis, dat scheelden!

Nu zitten we al twee dagen op de bank, vermoeid van het feest. Het baasje heeft een leuke dag gehad, maar ze had wel een gek gevoel naderhand. Ze voelde zich nu echt invalide. Ze kon niet eens een dagje naar een bruiloft, moest tussendoor slapen en vervolgens twee dagen bijkomen. Veel gasten, vooral de mensen die ze wat minder goed kenden, kwamen naar haar toe om te vragen of het goed ging; of ze dit wel aan kon; en ’s avonds om te zegen dat ze het zo knap van haar vonden. Eigenlijk wilde het baasje helemaal niet knap zijn. ze wilde dat het net als voor al die andere mensen vanzelfsprekend was dat ze er bij was!

Plaats een reactie