Al weken is het baasje druk met redenen verzinnen waarom zij niet hoeft te gaan winkelen. Ze hield nooit echt van winkelen, maar deze keer zag ze er wel heel erg tegen op! Normaal gesproken bestelde de baas een hele berg met kleding online, liet alles bezorgen en stuurde daarna de helft weer terug. Maar dat was nu niet echt een optie. De baas was zo veel afgevallen dat zij geen idee had wat haar wel en niet meer stond. Zelfs van haar eigen kledingmaat had ze geen idee. Ze had een echte kledingcrisis, eigenlijk al maanden!

Omdat het baasje nu echt winterkleren nodig had die wel paste, kon ze er niet meer onderuit. Ze moest gaan shoppen. Dat kon natuurlijk niet in de winkel om de hoek, maar dat moest in de stad ruim een uur rijden verderop. Dus ik, met het baasje en haar vriendje op een zaterdagmiddag naar de bijenkorf. Dat is normaal al een drama, maar al helemaal als je iemand bij hebt die niet weet wat ze wil!

Vroeger droeg het baasje alleen maar jurken en rokjes, maar dat is niet handig als je thuis op je bank zit of in een modderig bos loopt. Als je thuis op de bank zit of gaat wandelen, zijn broeken een stuk makkelijker. Maar leuke broeken kon het baasje niet vinden. Daar kwam nog eens bij dat ze haar maat niet  eens wist en enorm opzag tegen het passen! Na een uur in de bijenkorf gelopen te hebben had het baasje het opgegeven en wou ze verder naar andere winkels. Na nog eens 5 minuten in een andere winkel te zijn geweest realiseerde ze zich dat ze eigenlijk al op was. Ze was zo ontzettend moe! Maar ze hadden een uur in de auto gezeten, dus ze moest en zou minimaal één broek kopen!

Ook de tien volgende winkels kon ze niets vinden dat aan haar eisen voldeed. (volgens mij wou ze gewoon geen broek, maar een jurk kopen! Dat zou betekenen dat geen enkele broek aan haar eisen voldeed). Ze besloot om dan maar een broek te passen die ze niet zo mooi vond, dan wist ze tenminste haar maat. Nadat ze drie dezelfde broeken had gepast, steeds een maatje kleiner, had ze eindelijk door welke maat ze had. Dit moest het toch een stuk makkelijker maken om een goede broek te vinden.

Maar ook in winkel 11 tot en met 20 vond ze niet de broek die ze wou hebben, of ze vond ze te duur. Het baasje werd steeds bozer en haar vriendje kreeg steeds meer medelijden met haar. Hij besloot dat het tijd was voor een pauze zodat het baasje even kon uitrusten. Zo zaten het baasje en ik vijf minuten later te kijken naar een etend vriendje.

Nu had het baasje het echt gehad! De broek die ze aan had zakte van haar kont, haar vriendje zat zich vol te eten en zij zat er weer bij te kijken. Ze wilde echt naar huis en zei dit voorzichtig tegen het vriendje. Het vriendje was hier erg blij mee, het baasje ging vandaag toch geen broek meer vinden, ze was immers veel te moe. Ze wist nu haar maat, dus morgen kon ze lekker ouderwets op de bank haar kleren gaan bestellen!

Hier was het baasje blij mee, na de lunch van het vriendje liepen ze weer terug naar de auto. Het baasje zat nog geen tien minuten in de auto of ze viel in slaap. We hebben haar wakker gemaakt toen we thuis waren, waarna ze met een diepe zucht opstond en naar de bank verkaste.

De volgende middag, nog bijkomend van het winkel avontuur, heeft het baasje heel veel kleren besteld. Als het niet past stuurt ze het terug, maar als het mooi staat houdt ze het allemaal!

Nu zitten we op de postbode te wachten, hopend op de grote doos die straks komt. Dan kan ze vanavond eindelijk kleren aan haar vriendje laten zien die niet om haar lijf heen slobberen en wel lekker warm zijn!