Zoals een aantal weken geleden was afgesproken, moest de baas nog drie dagen worden opgenomen om te testen of de voeding toch niet over de maag gegeven kan worden. In dat geval kon er een PEG (sonde op de buikwand naar de maag) in plaats van een PEJ (sonde op de buikwand naar de darmen) geplaatst worden. Met tegenzin wandelde de baas daarom woensdag ochtend 10 uur de verpleegafdeling van de MDL op voor haar logeerpartijtje. De dinsdag erop zou ze al geopereerd worden dus deze dagen waren dubbel zo spannend!

Gelukkig werd de baas snel door een lieve verpleegkundige geïnstalleerd op haar bed. Na het doorlopen van alle vragenlijsten van de verpleegkundige had de baas ook nog een vraag voor haar; wanneer wordt de sonde teruggetrokken uit haar darmen naar haar maag, zodat het experiment gestart kon worden? Helaas kon de verpleegkundige op die vraag geen antwoord geven. Er zou eerst een arts komen om een plan te maken, voordat de sonde verplaatst en de voeding weer opgestart zou worden. De baas was inmiddels best toe aan voeding, ze had mij namelijk de vorige avond al rond zeven uur uitgezet.

Vanaf een uur of 12 werd er door de verpleegkundige ieder halfuur aan de baas gevraagd of de arts al geweest was. Helaas moest ze daar voorlopig nee op zeggen. Om drie uur, dus na ruim zes uur wachten, had de zaalarts tijd gevonden om even op bezoek te komen. De zaalarts had zich niet echt ingelezen in het verhaal van de baas, waardoor de baas het idee had dat ze de arts moest vertellen wat er de komende dagen zou moeten geburen in plaats van andersom. Na het gesprek met de baas is de zaalarts een plan gaan maken zodat de verpleegkundigen dit konden gaan uitvoeren.

Het was inmiddels al 20 uur geleden dat ik uit was gezet, hierdoor werd de baas langzaamaan steeds beroerder. Kwam ze om tien uur nog vrolijk binnen en wandelde ze rondjes op de gang, was ze om vier uur ziek en lag ze in bed over te geven. Dit was echt balen! Om zes uur werd er eindelijk besloten om een nieuwe sonde in de maag te gaan plaatsen. Een uur later zou de voeding worden opgestart. Maar om zeven uur besloot het lijf van de baas dat de sonde eruit moest en begon ze weer enorm over te geven. De sonde hing nu uit haar mond. Ze snapte niet helemaal hoe dat kon en raakte in paniek. Gelukkig was de verpleegkundige in de buurt en trok ze de sonde snel weer uit haar neus.

Om een uur of halfnegen, toen de baas weer een beetje was bijgekomen werd er een nieuwe poging gewaagd, sonde nummer twee werd door haar neus naar haar maag geduwd. Gelukkig ging dit beter en kon er rond tien uur (dus na ruim 27 uur) weer voeding worden opgestart. Niet te veel, anders zou de baas daar weer ziek van worden. En zo ging de baas met 20 ml voeding per uur, een nacht met heel veel pijn tegemoet.

De volgende ochtend was de baas misselijk en had ze veel buikpijn, maar de voedingspomp moest echt omhoog. De baas moest meer calorieën binnen krijgen om haar maag goed te kunnen testen. Zo stond de hele donderdag in het teken van de voeding binnen houden en de pomp langzaam ophogen. Op vrijdagochtend kwam er een tegenvallend bericht voor de baas; de woensdag was de voeding zo laat opgestart dat de donderdag verspild was aan het ophogen. De artsen hadden dus nog geen goed beeld van de werking van haar maag. De artsen wouden de maag van de baas daarom langer observeren en ze moest daarom zeker tot maandag blijven. Maandag middag zou er dan besloten worden welke operatie er dinsdag uitgevoerd kon worden. Dit hield in dat de baas pas na de operatie van dinsdag naar huis zou gaan.

En zo had de baas ook een pijnlijke vrijdag, zaterdag en zondag. De baas wist inmiddels wel welke optie de voorkeur had, de PEJ-plaatsing. Op maandag ochtend kwamen de baas, haar vriend en de zaalarts bij elkaar. Er zou nu besloten worden welke operatie er morgen uitgevoerd zou gaan worden. De baas had de afgelopen dagen zo veel pijn gehad en ze was zo misselijk geweest dat ze eigenlijk al wist wat de arts zou gaan zegen. De PEG was geen goede optie, er zou morgen een PEJ geplaatst gaan worden.

De PEJ kan op twee manieren worden geplaatst; gastroscopisch of chirurgisch. De gastroscopische plaatsing is eenvoudiger waarna je sneller weer naar huis mag. Maar bij de chirurgische plaatsing is de kans op complicaties en langdurige pijnklachten een stuk kleiner. De baas en het vriendje hadden daarom in januari aangegeven dat ze voor de tweede optie zouden gaan. Tijdens het gesprek met de zaalarts bleek echter dat het ziekenhuis een gastroscopische plaatsing had ingepland, ze hadden hiervoor speciaal twee artsen uit een ander ziekenhuis laten komen.

Maar ja, de baas had in verband met de hogere kans op (pijn) complicaties aangeven dat ze de andere operatie wou laten uitvoeren. Ze ging dan ook niet akkoord met de verkeerd geplande operatie. Dit hield in dat ze morgen niet geopereerd zou worden. Ze moest nu eerst worden gezien op de poli van heelkunde om vervolgens weer op de wachtlijst voor de juiste operatie te moeten. Het zou zomaar weer één tot twee maanden kunnen duren voordat ze aan de beurt was.

De baas was moe, had veel pijn en was enorm zenuwachtig voor dit gesprek en de operatie van de volgende dag. Hierdoor kon ze het nieuws dat de operatie weer uitgesteld zou worden even niet aan. Ze werd ontroostbaar van verdriet en heel erg boos. De baas had de afgelopen zes dagen iedere dag met de artsen en de verpleegkundige gesproken. Ze had een aantal keer gevraagd welke operatie er ingepland stond en hoe het nou met de risico’s van de verschillende ingrepen en operaties stond. Ze kreeg hier steeds een half antwoord op waardoor wel wat twijfel bij de bas was, maar er werd steeds gezegd dat alles goed gepland was en dinsdag de operatie zou zijn.

Waarschijnlijk heeft de zaalarts verzuimd om het dossier van de baas goed door te lezen. Hierdoor heeft ze pas op maandag ochtend opgemerkt dat de operatie waar de baas over sprak niet degene was die ingepland stond.

Omdat de operatie niet op dinsdag uitgevoerd kon worden mocht ze maandag middag wel lekker naar huis. Omdat de sonde nog in haar maag lag werd ik nog niet aangesloten. Gelukkig kon ze dinsdag middag al weer terugkomen om een nieuwe neus darm sonde te laten plaatsen. Zo kon ik weer, wel eens waar met een lage pompstand om weer op te bouwen, worden aangezet. 

Zoals gebruikelijk bij de baas liep alles weer anders dan verwacht maar na een zware week zit de baas nu lekker op de bank naast het vriendje, de katjes en de hond. Opnieuw wachtend op de goede operatie.