Nadat de baas goed en wel was bijgekomen van haar roesje dat ze had gekregen in het ziekenhuis in Trento, kreeg ze door dat er iets niet klopte. Toen ze in de auto terug naar het vakantiehuisje zat, zag ze dat de sonde die geplaatst was, in Nederland wordt gebruikt als maagsonde. Uit de papieren die ze mee had gekregen werd ze niet heel veel wijzer, maar ze hoopte dat ze de sonde wel wat dieper dan haar maag hadden gelegd.

Eenmaal aangekomen bij het vakantiehuisje kon de baas mij weer aansluiten, al heel erg snel vermoedde ze dat de sonde echt verkeert lag. Ze had zo veel pijn in haar buik, dit klopte niet. Omdat de baas echt geen zin meer had om weer terug te moeten naar dat verschrikkelijke ziekenhuis in Trento, besloot ze extra pijnstillers in te nemen en zo veel mogelijk van haar vakantie te genieten. Als ze maandag eenmaal thuis was, zou ze wel weer kijken hoe ze dit kon oplossen.

Maandag ochtend kroop de baas direct in de telefoon om met het voedingsteam te overleggen. Na wat testjes die de baas op advies van de voedingsverpleegkundige uitvoerde, werd het vermoeden bevestigd; de Italianen hadden de baas een maagsonde gegeven, en dat met behulp van een scopie en een roesje! Hier baalde de baas van! Een maagsonde had ze samen met het vriendje ook zelf terug kunnen plaatsen, dan was al dat gedoe in die ziekenhuizen dus voor niets geweest! Omdat de sonde niet goed lag werd er besloten dat er weer een scopie in geplant moest worden om een nieuwe sonde in de darmen van de baas te leggen. Dit werd de derde scopie in twee weken, maar het ergste moest nog komen!

De baas was opgenomen geweest in een buitenlandsziekenhuis; dit betekende dat alle alarmbellen in het ziekenhuis af gingen. De baas kon nu weleens besmet zijn met een ziekenhuisbacterie zoals MRSA. De protocollen werden opgestart en de baas was besmet tot het tegendeel bewezen was. De scopie voor de nieuwe sonde werd de volgende dag als laatste ingepland en alle mensen die bij de baas in de buurt moesten komen zouden beschermende kleding dragen.

De baas moest de volgende ochtend ook zelf even naar de planning van Heelkunde bellen om te zegen dat het plannen van de operatie iets ingewikkelder was geworden door de mogelijke besmetting. Bij heelkunde konden ze niet zo veel met deze mededeling, want het stond nog niet in het systeem. Wel werd er aangegeven dat als ze echt besmet was, het plannen van de operatie nog wel een paar weken langer kon gaan duren. Op de vraag waar de baas zich zo snel mogelijk kon testen hadden ze geen antwoord.

De baas werd niet blij van het idee dat de operatie nog een aantal weken op zich zou laten wachten. Ze besloot om het dan maar weer zelf uit te gaan zoeken. Na wat Google kwam de baas bij het HIP-team (Hygiëne en Infectiepreventie) van het ziekenhuis uit. Ze pakte haar telefoon en legde ze de situatie uit. Het HIP-team was erg blij dat ze belde, want dit stond inderdaad nog niet goed in de computer. Er werd direct geregeld dat ze voor de scopie een aantal kweekjes kon laten maken, zodat er een week later duidelijk was of de baas echt besmet was of niet.

De baas was inmiddels wel boos, drie scopieën in twee weken, niemand die wist hoe en waar ze getest kon worden, de operatie die nu nog moeilijker te plannen was. Dit alles omdat de neussonde, die al in februari vervangen zou worden in een PEJ, weer verstopt zat.

De ochtend na de scopie besloot ze daarom de zorg verzekering te bellen om te kijken of die de operatie misschien konden voorspoedige, helaas was dit zonder succes. Vervolgens belde ze naar de afdeling MDL, misschien konden die iets voor haar betekenen, maar de arts had pas eind mei tijd voor een telefonische afspraak. Verdrietig belde de baas als laatste de huisarts, misschien kon die iets voor haar betekenen. Ze kon daar dezelfde middag langs om haar verhaal te doen. Dat luchten de baas enorm op! De huisarts vond het verhaal zo vervelend, dat hij de volgende ochtend naar het ziekenhuis zou gaan bellen om te vragen waarom het allemaal zo lang duurde.

Nu kon de baas het weer even loslaten en van het heerlijke weer gaan genieten!