Sinds de operatie gaat het steeds beter met de baas. Het ziek zijn is langzaam naar de achtergrond verdwenen. Inmiddels ziet de baas het niet kunnen eten meer als een handicap of een beperking die haar er niet van weerhoudt weer mee te willen draaien in de maatschappij. Dit betekend dat ze haar oude leventje weer terug aan het zoeken is. Gelukkig lukt dit langzaam maar zeker steeds beter!

Zo heeft het baasje inmiddels een paard gevonden dat ze een paar keer in de week mag verzorgen en waar ze zelfs af en toe op rijdt. Het paardrijden gaat nog niet helemaal zoals de baas het zou willen, maar dit kan ze natuurlijk langzaam verder opbouwen. Ook het contact met vrienden wordt weer steeds normaler en draait niet meer alleen om het ziek zijn van de baas. Op dit moment is er echter nog één ding dat ervoor zorgt dat ze zich nog niet helemaal de oude voelt; ze heeft nog geen betaald werk.

Een aantal weken geleden is de baas begonnen om daar verandering in te brengen. Ze heeft een gesprek met het UWV aangevraagd om te kijken welke mogelijkheden er zijn om weer aan het werk te gaan. Tijdens dit gesprek is afgesproken dat de baas voor 20 uur in de week weer werk kan gaan zoeken! Hier is de baas natuurlijk super blij mee, al heeft ze inmiddels wel door dat het vinden van een betaald baan iets ingewikkelder is geworden dan ze had verwacht.

Veel bedrijven durven het niet aan om haar aan te nemen. Dit omdat de meeste bedrijven mij en mijn bijbehorende tas best wel spannend vinden. Ook het feit dat de baas een gedeeltelijke WIA-uitkering heeft maakt het er niet makkelijker op. Ondanks dat dit een aantal voordelen voor de toekomstige werkgever kan hebben.

Op dit moment is het baasje druk met het zoeken naar nieuwe vacatures, haar netwerk mobiliseren, oneindig veel brieven schrijven en als klap op de vuurpijl is ze aan het overwegen om haar eigen bedrijfje op te starten.

Tot op heden heeft het nog niet geresulteerd in betaald werk, maar het is wel goede dagbesteding voor de baas. Ze is uren per dag bezig met het vinden van leuke bedrijven en het schijven van de perfecte brief. Ik kijk ernaar uit om straks samen met de baas naar de sollicitatiegesprekken te gaan en nog meer om met haar mee te mogen naar haar nieuwe werk. Welke sondepomp kan nou zegen dat hij mee gaat naar kantoor?!

Ik ben benieuwd hoe de zoektocht naar het betaald werk en het verder oppakken van het “normale leven” eruit zal gaan zien. Omdat dit veel tijd en energie van de baas kost kan het zijn dat ik het baasje de komende tijd ietsjes extra moet ondersteunen. Dit betekend dat ik iets minder vaak tijd zal hebben om een blog te posten, maar ik beloof dat ik jullie op de hoogte blijf houden van de avonturen die ik met de baas beleef!