Half juli kreeg de baas een mail van de leverancier van de Sondevoeding, ze zou door de fabrikant van de voeding en pomp benaderd zijn voor het testen van de nieuwe sondepomp; de Flocare Infinity 3. Natuurlijk was de baas niet door de Nutricia benaderd, die waren niet zo goed in het onderhouden van klantcontact, maar de baas had zeker interesse in het testen van de nieuwe pomp.

De baas had voor dat ze akkoord ging nog wel enkele vragen voor de leverancier. Toen deze na heel wat op en neer gemail, allemaal positief waren beantwoord besloot de baas akkoord te gaan en deel te nemen aan de test. Begin september werd ze gebeld om een afspraak in te plannen voor het leveren van de pomp en het ontvangen van de bijbehorende instructies. En zo zat de baas half september even in het huis van het ex-vriendje alsof het weer haar huis was, om de verpleegkundige te kunnen ontvangen.

Van het een op het andere moment, na meer dan twee jaar trouwen dienst werd ik dus aan de kant gezet en kwam Takkie 2.0 in het leven van de baas. De baas beloofde mij dat het tijdelijk was en dat ik na de test natuurlijk weer haar favorieten Takkie zou zijn. Gelukkig waren de verschillen tussen mij en Takkie 2.0 niet zo heel groot, waardoor de angst om aan de kant geschoven te worden snel kleiner werd. Voor de baas was het ook erg handig dat we zo op elkaar leken, de bediening van Takkie 2.0 sprak net als bij mij, redelijk voor zich.

De nieuwe houder waar de pomp in zat vond de baas wel heel fijn. Hij was een stukje hoger en aan de achterkant had hij een uitschuifbare beugel zodat hij ook met een volle voedingsfles veel minder snel omvalt. Maar helaas ook nu pasten de grote literflessen voeding eigenlijk net niet in de houder. Dit was wel een kleine teleurstelling voor de baas.

De binnenkant van Takkie 2.0 was het zelfde als die van mij, dus nog steeds iedere minuut een geluidje van een draaiende pomp. Waar de baas dit bij mij altijd wel een vertrouwd gevoel gaf omdat ze dan zeker wist dat ik draaide, was dit met deze pomp niet meer noodzakelijk. Als Takkie 2.0 draait wordt het scherm zwart maar knippert en een vrolijk groen lampje. De eerste nachten had de baas hierdoor af en toe het gevoel dat er een helikopter op haar nachtkastje stond, maar zoals alles wende ook dat.

Wat betreft storingen en problemen veranderde er niets en werkte Takkie 2.0 precies hetzelfde als dat ik deed. Lekker makkelijk voor de baas dus, al betekende dit dat ook dat Takkie 2.0 soms onverklaarbare storingen en problemen had die net als bij mij de ene keer makkelijker waren op te lossen dan de andere keer.

Takkie 2.0 had wel de mogelijkheid om verschillende therapieën in te stellen. Hierdoor hoefde de baas voor het slapen gaan alleen de therapie te veranderen in plaats van handmatig  de ml per uur te veranderen. Dit vond ze naast de vernieuwde houder de beste nieuwe optie van de Flocare Infinity 3.

Na twee maanden testen kwam er een mailtje van de leverancier of de baas een evaluatieformulier wou invullen over de periode met Takkie 2.0. Het evaluatieformulier was zo kort en onlogisch opgebouwd dat de baas het gevoel bekroop dat deze test enkel een verplicht nummertje was. Ze besloot dit gevoel aan de kant te schuiven en naast en formulier ook op haar eigen manier een evaluatie te schrijven en mee te sturen.

Waar ik in het begin al bang voor was blijkt nu wel werkelijkheid te worden. De baas hoopt dat ze Takkie 2.0 mag houden en dat ze mij terug mag sturen. Dit heeft ze nu gevraagd, ik hoop maar dat de leverancier dit geen goed idee vindt en ik nog heel lang bij de baas blijf!