De sneltrein naar haar nieuwe start!

Na het bezoekje aan de huisarts woensdagmiddag belande het baasje in een sneltrein! Donderdag middag werd ze gebeld dat er misschien op erg korte termijn een plekje voor haar was, of dit een probleem zou zijn? Natuurlijk was dit geen probleem, hier was de baas alleen maar blij mee! Een uur later werd ze door het ziekenhuis gebeld; het was gelukt om komende dinsdag een plekje voor haar op de OK te reserveren. Hier was het baasje zo ontzettend blij, ze pakte meteen haar telefoon om het goede nieuws aan haar vriendje te vertellen!Lees meer »

Besmet tot het tegendeel bewezen is!

Nadat de baas goed en wel was bijgekomen van haar roesje dat ze had gekregen in het ziekenhuis in Trento, kreeg ze door dat er iets niet klopte. Toen ze in de auto terug naar het vakantiehuisje zat, zag ze dat de sonde die geplaatst was, in Nederland wordt gebruikt als maagsonde. Uit de papieren die ze mee had gekregen werd ze niet heel veel wijzer, maar ze hoopte dat ze de sonde wel wat dieper dan haar maag hadden gelegd.Lees meer »

Bureaucratie of gewoon onaardig?

Afgelopen vrijdag was het weer tijd om vol spanning het ziekenhuis te bellen, met de vraag of de operatie inmiddels gepland is. Helaas was het antwoord hetzelfde als alle eerdere weken: Nee. Deze week, maar ook al van volgende week zal de baas niet geopereerd worden. Dat was een flinke teleurstelling voor de baas. Om zijn vriendinnetje wat op te vrolijke, opperde het vriendje van de baas om nog even lekker op vakantie te gaan voordat de baas onder het mes zal gaan.Lees meer »

Wachten, wachten en nog eens wachten

Wachten, ongeacht waarop, duurt altijd te lang. Maar bij de baas neemt dit wel erg extremen vormen aan! Het wachten gaat langzaam haar hele leven beheersen. Zo maakt ze bijvoorbeeld al maanden haar afspraken onder voorbehoud van een operatie. Wacht ze soms uren totdat ze terug wordt gebeld door een arts of wacht ze op de postbode die weer dozen vol met spullen voor mij komt brengen. Al dat wachten maakt de baas, maar ook haar omgeving, soms flink geïrriteerd en moedeloos. Lees meer »

Speciaal voor jou

Iets meer dan een jaar geleden begon jij je ernstig zorgen te maken; de baas lag thuis in bed, wou steeds minder eten en drinken. Je nam langzaam haar taken in huis over. Je stofzuigde, deed de was, ging de boodschappen doen en kookte haar lievelingseten in de hoop dat ze het vandaag wel wilde eten.Lees meer »

Ons eerste jubileum samen!

Vandaag is een speciale dag voor mij en de baas, we zijn precies een jaar bij elkaar. Een bijzonder jaar, waarin ik de baas heb leren kennen en langzaam heb zien veranderen. Soms ging dit gepaard met een traan, maar ook vaak met een grote lag op haar gezicht. Was het in het begin nog de planning dat ik maar een maandje of twee zou blijven, nu gaan we er vanuit dat we voorlopig nog wel bij elkaar zullen blijven. Lees meer »

Kledingcrisis!

Anderhalf jaar geleden, voor dat ik het baasje kende, was ze blij met haar lijf. Ze was te zwaar, maar het baasje voelde zich daar nooit vervelend over. Oké iedereen heeft weleens een pukkel of een dag dat het haar niet mee werkt, maar ze was nooit écht onzeker over hoe ze eruitzag. Ze wist iedere morgen weer de kleren uit de kast te pakken die bij de dag paste. Het gekke is, dat nu de baas volgens vele de ideale kledingmaat heeft, is ze onzekerder is dan ooit! Lees meer »

Het baasje is weer uit logeren

Zoals een aantal weken geleden was afgesproken, moest de baas nog drie dagen worden opgenomen om te testen of de voeding toch niet over de maag gegeven kan worden. In dat geval kon er een PEG (sonde op de buikwand naar de maag) in plaats van een PEJ (sonde op de buikwand naar de darmen) geplaatst worden. Met tegenzin wandelde de baas daarom woensdag ochtend 10 uur de verpleegafdeling van de MDL op voor haar logeerpartijtje. De dinsdag erop zou ze al geopereerd worden dus deze dagen waren dubbel zo spannend!Lees meer »