Een week of twee na de second opinion begon het allemaal tot de baas door te dringen. Een gastroparese; dat betekende voorlopig helemaal niets meer eten en drinken. Zelfs een dropje eten of een slokje water drinken werd door de dokter afgeraden. De kans op genezing is 10%. Dan is er dus kans op genezing, maar de kans dat ze niet meer beter wordt is wel iets groter. Eigenlijk is het veel aannemelijker dat de baas nooit meer beter wordt! Dat is voor mij wel gezellig, mag ik nog lekker lang bij haar blijven! De baas werd van deze gedachten een beetje moedeloos. Lees meer »

De conditie van de baas gaat steeds verder achteruit. Omdat de baas probeert te voorkomen dat ze buitenadem en uitgeput ergens aankomt zei ze steeds vaker afspraken af of probeert ze met de auto in plaats van met de fiets te gaan. Dit vonden zowel het baasje als haar vriendje geen goede ontwikkeling dus gingen ze opzoek naar een oplossing. De zoektocht starten met een gesprek dat de baas en ik hadden met de WMO-consulente. Lees meer »

Na de laatste opnamen had het baasje een second opinion aangevraagd bij een universitairziekenhuis. Door het grote verschil in inzicht en beleid van de polidokter en zaalarts, wou het baasje dat er iemand anders opnieuw het gehele dossier zou bekijken. De dokter van het nieuwe ziekenhuis was onafhankelijk en kon daarom volgens het baasje inschatten of ze het beleid van de polidokter of zaalarts moesten gaan volgen. Nu bijna twee maanden na de opnamen was het dan eindelijk zover, we zouden naar het nieuwe ziekenhuis gaan.Lees meer »

Op donderdagavond zijn we samen met de schoonouders van het baasje en het vriendje van de baas uit eten geweest. Dit was een hele leuke en gezellige avond! Omdat het baasje het maar ongezellig vond om alleen maar aan tafel te zitten kijken naar de etende mensen, besloot zij een klein voorgerecht te bestellen. Dit zou ze dan opeten als de rest aan het hoofdgerecht zat. Een klein voorgerecht kon vast geen kwaad en zo was het uiteten gaan een stuk leuker! Na de helft van het voorgerecht liet de buik van de baas duidelijk merken dat dit geen goed idee was! Ze besloot daarom de andere helft maar te laten staan.Lees meer »

Al weken is het baasje druk met redenen verzinnen waarom zij niet hoeft te gaan winkelen. Ze hield nooit echt van winkelen, maar deze keer zag ze er wel heel erg tegen op! Normaal gesproken bestelde de baas een hele berg met kleding online, liet alles bezorgen en stuurde daarna de helft weer terug. Maar dat was nu niet echt een optie. De baas was zo veel afgevallen dat zij geen idee had wat haar wel en niet meer stond. Zelfs van haar eigen kledingmaat had ze geen idee. Ze had een echte kledingcrisis, eigenlijk al maanden!Lees meer »

De afgelopen maanden bezochten het baasje en ik niet alleen de MDL-arts, voedingsverpleegkundige en diëtiste in het ziekenhuis. We gaan ook, op verzoek van de baas, al vier maanden (bijna) wekelijks langs bij de medisch psycholoog. Hier heeft het baasje even een moment waarop zij haar gedachten kan ordenen of waar ze, net als in films, alle zakdoekjes gaat zitten opmaken. Het baasje heeft hier naast het voeren van gewone gesprekken ook een aantal onderzoeken ondergaan. Dit om te kijken of er andere dingen zijn die misschien invloed hebben op de buikklachten van de baas. Lees meer »

Afgelopen vrijdag was een bijzondere dag,vrienden van het baasje gingen trouwen en wij mochten er de hele dag bij zijn! Het was voor mij de eerste keer dat ik samen met de baas naar een bruiloft zou gaan. Omdat zowel de baas als het vriendje van de baas al twee weken van tevoren aan het stressen waren welke kleren ze aan moesten, begreep ik dat dit iets heel speciaals moest zijn! Had het baasje had het vrijgezellenfeest nog overgeslagen omdat haar conditie te slecht was, maar naar de bruiloft zouden we wel gaan! Het was op meer dan een uur rijden van ons huis, dus het beloofde een lange dag te worden.Lees meer »

Een week na het maagontledigingsonderzoek staat er een afspraak gepland bij de MDL-arts. Als het baasje weet dat er uitslagen van een onderzoeken bekend zijn vindt zij het toch altijd iets spannender om naar de dokter te gaan. Gelukkig gaan we deze keer weer gewoon met z’n drieën naar het ziekenhuis en hoeft het baasje niet alleen. Het vriendje en ik kunnen het baasje zo bijstaan in het gesprek met de dokter.Lees meer »

Tijdens de opnamen had de zaalarts besloten dat er een maagontledigingsonderzoek moest plaatsvinden. Dit zou wat ingewikkeld worden, omdat de baas niet kon eten. Maar na overleg met de radioloog werd er besloten dat het ook met sondevoeding moest kunnen. De sonde zou teruggetrokken worden naar haar maag, waarna er radioactieve vloeistof samen met sondevoeding door de sonde in haar maag terecht zou komen. Door middel van een scanapparaat wordt dan gekeken hoe snel het mengsel van voeding en radioactieve vloeistof uit de maag de darmen in stroomt. Dit onderzoek werd drie weken na de opnamen gepland, toen de pijnstillers gelukkig weer iets deden.Lees meer »

Het baasje kreeg, nadat de artsen overleg hadden gehad met de pijnpoli, eindelijk extra medicatie waarmee de pijn nu echt minder moest gaan worden. Ze mocht op vrijdagavond met de nieuwe pillen starten. De apotheek vertelde het baasje wel dat ze het dat weekend maar rustig aan moest doen. Ook moest ze de eerste medicatie net voor het slapengaan innemen, op de rand van het bed. Nu werden het baasje en ik nieuwsgierig wat zouden deze pillen met haar gaan doen? Het was vast niet zo erg, want als de medicatie zou werken en ze stabiel was, mocht ze twee weken later eindelijk weer gaan autorijden. Lees meer »