Anderhalf jaar geleden, voor dat ik het baasje kende, was ze blij met haar lijf. Ze was te zwaar, maar het baasje voelde zich daar nooit vervelend over. Oké iedereen heeft weleens een pukkel of een dag dat het haar niet mee werkt, maar ze was nooit écht onzeker over hoe ze eruitzag. Ze wist iedere morgen weer de kleren uit de kast te pakken die bij de dag paste. Het gekke is, dat nu de baas volgens vele de ideale kledingmaat heeft, is ze onzekerder is dan ooit!

Waar ze voorheen iedere ochtend zorgvuldig haar panty, een mooie jurk en hoge hakken uitzocht, is het nu de spijkerbroek, het shirt en de trui die boven op de stapel ligt. Natuurlijk zijn hoge hakken in huis niet erg praktisch, maar al haar geliefde jurken, rokjes en jasjes kan ze niet meer aan. In de maat 46 die ze had verdrinkt ze nu!

Haar lievelings-, jurken en rokjes hangen nog wel netjes in de kast. Ze weet dat ze deze waarschijnlijk nooit meer aan kan, maar ze kan het nog niet over haar hard verkrijgen om ze weg te doen. Af en toe maakt ze de fout om toch nog even één van haar lievelingsjurken aan te trekken. Vol tranen staat ze dan in de spiegel te kijken, of grapt ze naar haar vriendje dat ook deze jurk stiekem is gegroeid.

De oplossing klinkt vrij simpel; ga lekker shoppen en vervang je gehele garderobe. Maar, buiten het feit dat dit een fortuin kost, ziet de baas als ze in de spiegel kijkt niet meer zichzelf. Ze ziet een onbekende, waarvan ze geen idee heeft welke kleren bij haar passen.

Af en toe doet ze een poging om toch iets leuks te kopen. Ze doet er dan dagen en soms weken over om te bedenken wat ze mooi vindt. De baas weet gewoon nog niet welke kleren het beste bij haar nieuwe uiterlijk passen. Zo durft ze op de een of andere manier geen nieuwe jurken en rokjes meer te kopen. Als ze dan na lang zoeken een leuke trui en broek heeft gevonden, is ze daar twee weken heel erg blij mee. Maar dan, na twee weken, begint het drama weer opnieuw! Trekt ze zonder na te denken haar broek uit en komt ze er bij het aankleden achter dat haar knoop en rits nog dicht zaten. Na een week of drie slobbert ook het vest om haar heen.

Laatst was de baas het zo zat, ze besloot de broek dan maar twee maten kleiner te kopen. Ze was blij, dit was zo klein, dit paste ze voorlopig echt niet! Tevreden stuurde ze de broek terug en bestelde ze hem een maatje groter. Ze was helemaal blij, deze broek was perfect. Maar helaas, ook deze broek gleed drie weken later zo van haar kont.

De meeste vrouwen die van maat 46 naar 36 gaan springen een gat in de lucht. Bij de baas veroorzaakt iedere maat die er af gaat een enorme onzekerheid, wordt ze zo niet heel erg dun? Ze vraagt zich vaak af hoe lang dit nog door kan gaan.