Af en toe zitten de slangen die van mij naar de baas gaan zo vast, dat de baas ze met een tangetje open moet draaien. Zo ook een zaterdagochtend een paar weken geleden. Tot haar grote schrik breekt de koppeling doormidden op het moment dat de baas de tang erop zet. Niet het stuk dat dagelijks vervangen moet worden; nee het stuk dat vast zit aan de buik van de baas!

De baas raakt in lichte paniek, gelukkig is het vriendje thuis en stelt hij de baas weer gerust. Hij gaat gewoon even naar de praxis voor wat secondelijn, dan kan de baas na het weekend het ziekenhuis bellen om te overleggen hoe dit opgelost kan worden. Die middag zat de koppeling na wat knutselwerk van het vriendje weer netjes aan elkaar en is de baas weer helemaal gerustgesteld.

Maandagochtend belt de baas naar het ziekenhuis, wat ze daar hoort is allesbehalve geruststellend! Als de koppeling echt kapot is, zit er maar één oplossing op; operatief een nieuwe slang plaatsen. De koppeling zit namelijk vast aan de slang wordt er verteld. De baas schrikt zich een hoedje en verteld dat haar vriendje de sonde prima aan elkaar heeft geknutseld en er nu echt geen probleem meer is!

Er verstrijken een aantal weken en de baas vergeet de problemen met de koppeling, tot de lijmrand loslaat en de koppeling (natuurlijk weer in het weekend) opnieuw breekt. Op advies van het vriendje proberen ze ditmaal de koppeling met tweecomponentenlijm te plakken. Helaas werkt dit niet en moeten ze toch weer met de secondelijm aan de slag. Dit werkt gelukkig wel en de sonde zit weer vast.

Precies één nacht heeft de koppeling het gehouden en breekt hij opnieuw. Die ochtend plakt het vriendje de koppeling met duct tape aan elkaar en gaat het baasje toch maar naar het ziekenhuis bellen. Helaas heeft het ziekenhuis nog steeds geen beter oplossing bedacht dan opereren. Wel geven ze de baas het advies om even contact op te nemen met Sorgente. Sorgente is de leverancier van alle slangen en het eten, misschien hebben zij nog koppelingen liggen.

Na dat de baas aan 5 verschillende medewerkers van Sorgente heeft proberen uit te leggen wat er stuk is, mailt ze uiteindelijk foto’s van de kapotte koppeling. Ze krijgt een hoopvol antwoord van Sorgente terug; misschien hebben ze iets dat past, maar dan moet er wel een stukje van de oude koppeling worden afgeknipt, anders past de nieuwe zeker niet.

De volgende ochtend licht de nieuwe koppeling in de brievenbus. Omdat de baas zelf niet in de slang die vast zit aan haar buik wil knippen besluit ze de enteraal verpleegkundige van het ziekenhuis nogmaals te bellen. Als zij het kapot maakt, is zij ook de genen die de baas op het spoedprogramma van de OK kan zetten. Gelukkig mag de baas die middag al langs komen in het ziekenhuis en kan de duct tape vervangen worden door de nieuwe koppeling.

Eenmaal op de behandeltafel bij de enteraal verpleegkundige trekt zij de koppeling los van de slang; die zit dus helemaal niet vast! Dat betekend dat er niet geknipt hoeft te worden, maar dan snapt de baas ook niet waarom de enteraal verpleegkundige het over een operatie had! Het koppelstuk van Sorgente past eigenlijk net niet. Als de baas voorstelt om het koppelstuk dat dus toch los aan de slang zit te vervangen met een koppelstuk van een nieuwe sonde zodat de aansluiting wel past, valt haar mond open van verbazing van het antwoord: “Nee dat kan niet, die sondes liggen op chirurgie en daar mag ik niet aan komen”

De baas moet het dus doen met de net niet passende oplossing. De enteraal verpleegkundige gaat ondertussen kijken of ze contact kan krijgen met de fabrikant van de sonde voor een los koppelstuk. Mocht dat niet de verkrijgen zijn is een operatie de enige oplossing volgens de verpleegkundige. De baas wordt gek van wat ze hoort, maar heeft op dat moment echt geen zin in die discussie. Ze gaat naar huis met de net niet passende oplossing.

In de dagen die volgen schiet de slang regelmatig los van de koppeling. Naast het feit dat dan alle voeding die door mij naar de baas toe wordt gepompt over de baas heen loopt, lopen ook de darmsappen en dergelijken via de slang naar buiten. Dit betekend dat de kleren van de baas 3 keer per dag in de was gaan en de baas steeds onder de douch staat! De duct tape voorkomt het probleem niet en na twee dagen lost het vriendje het uiteindelijk op met een ty-rap. Niet ideaal want het scherpe puntje steek constant in de buik van de baas. Maar ook dat wordt met behulp van een schuurpapiertje opgelost.

 

Het is nu wachten tot de enteraal verpleegkundige antwoord heeft van de fabrikant. De baas hoopt dat ze gewoon een nieuwe koppeling krijgt en die erop kan zetten. Anders zit er niets anders op; het vriendje en de baas moeten weer in gevecht met het ziekenhuis omdat een operatie in dit geval echt nergens op slaat!